KOBALTBLAUW, BLAUWER DAN DIT KUN JE HET EIGENLIJK NIET KRIJGEN

kobaltblauw monet happyskirtt

Kobaltblauw, de benaming voor die stralende, diepblauwe kleur, komt oorspronkelijk van het Duitse ‘kobold’. Een kobold was een zeer kwaadaardige kabouter die diep onder de grond leefde en die het gemunt had op mensen. Ver voor de jaartelling zocht de mens al bruikbare metalen en steensoorten om er van alles van te maken, potten, gereedschap, sieraden. Een mooi, heel goed te gebruiken metaal was zilver. Zilver kon je gemakkelijk omsmelten en het glansde ook nog prachtig, extra mooi voor een oorbel of een broche. Nu bestaan er meer metalen die er zilverachtig uitzien, dus een vergissing zat in een klein hoekje. En dat is precies wat er gebeurde bij de delfstof die later kobalterts werd genoemd. Bij het versmelten van dit metaal, kwamen er giftige stoffen vrij waardoor de schatgravers doodziek werden. En dat was, zo dachten ze, de schuld van de kobolds, die foute kabouters die stiekem het zilver uit de grond haalden en het vervingen voor een iets dat er op leek en waar je dus heel ziek van werd. Kobold-opzet om de mens te treiteren. En zo werd de naam kobalt geboren. De werkelijke verklaring voor de vergiftiging werd natuurlijk later ontdekt. Bij verwarming van kobalterts komt arseenoxide vrij. Een zeer gevaarlijk zwaar gif waar je letterlijk doodziek van wordt.
Al in de oudheid werden, vooral in China, kobalt houdende mineralen gebruikt om glas en keramiek te kleuren. Het blauwe glas werd ook, fijn gemalen tot poeder, gebruikt als grondstof voor verf. Vooral de negentiende eeuwse impressionisten gebruikten de helderblauwe kleur graag. Een kenmerk van kobalt is namelijk dat het kleurecht is en dus niet verandert onder invloed van licht. In de mode wordt het nog altijd veel gebruikt, ook als het niet direct de grote seizoenstrend is. Kobaltblauw is namelijk de meest stralende kleur blauw die er is. Denk aan Maxima in de prachtige jurk van Jan Taminiau bij de kroning. Kobaltblauw.
Koninklijker en blauwer dan dit kun je het bijna niet krijgen.
Op de foto: happyskirtt Monroe Royal Blue en Claude Monet’s Blue Waterlilies (1916 – 1919).

VALENTIJN, DE BISSCHOP DIE STIEKEM JONGE PAARTJES TROUWDE

Over wie Valentijn precies was, zijn verschillende verhalen in omloop maar het meest aannemelijk is dat het gaat om bisschop Valentinus van Terni. Valentinus werd in de derde eeuw na Christus geboren in de buurt van Rome. Hij bekeerde zich tot het christendom, werd priester en later benoemd tot bisschop. Het was in de tijd van Claudius II, een machtige keizer die de touwtjes strak in handen hield. Deze keizer beschikte over een groot leger dat ervoor moest zorgen dat hij aan de macht bleef. De soldaten in het leger werden aan strenge regels onderworpen.
Een ervan was dat er niet mocht worden getrouwd.
Je zou maar eens afgeleid worden van je taak: de keizer op z’n troon houden. Maar op een dag, zo wil de legende, kreeg bisschop Valentius bezoek van een soldaat en een vrouw. De twee jonge mensen wilden in de echt verbonden worden.

Bisschop Valentijn

Er is niks op tegen om op Valentijn jezelf een cadeautje te geven.

De bisschop vond de liefde belangrijker dan de wetten van de keizer en deed wat er van hem gevraagd werd.
Hij huwde het jonge paar. Dit ging al gauw als een vuurtje rond. En steeds meer stelletjes meldden zich bij de bisschop om te trouwen.
Uiteindelijk werd het de bisschop fataal. Hij werd gearresteerd en ter dood veroordeeld.
In de gevangenis kwam er een bewaarder naar hem toe die vertelde over zijn blinde dochter. Hij vroeg of de bisschop haar kon genezen maar dat kon de bisschop helaas niet. Hij zorgde nog wel voor een medicijn maar ook dat hielp niet.
Op 14 februari werd bisschop Valentinus onthoofd zoals de keizer had bepaald.
Op diezelfde dag kreeg het blinde meisje een brief. Ze wist niet van wie de brief kwam, maar toen ze hem openmaakte viel er een gele bloem uit. Ze pakte de bloem op en kon weer zien. Ze kon dus ook zelf lezen wie de afzender was. Valentinus had haar de brief gestuurd.
Of het nu waar is of niet (ik denk persoonlijk van niet-:), het verhaal blijft een mooie verklaring van Valentijnsdag. Overigens begon de traditie pas in de negentiende eeuw echte vormen aan te nemen, in Engeland trouwens.
In de Victoriaanse tijd vierde kuisheid hoogtij en je gloedvolle liefdesverklaring kon je maar beter voor je houden.
Dus deed je dat anoniem op een kaartje. En zo begon de opmars van Valentijn. Rond 1840 namen de Engelsen het fenomeen mee naar Amerika en in 1847 vond de eerste massaproductie van Valentijnskaarten plaats. In Amerika groeide het uit tot een belangrijke feestdag, ook voor de commercie natuurlijk. De chocoladefabrikanten, juweliers en bloemisten niet te vergeten, zien hun omzet die dag met sprongen omhoog gaan. Inmiddels is Valentijn de oceaan overgestoken en ook bij ons binnengewaaid.
En daar is niets op tegen, want het is altijd leuk om een cadeautje te krijgen (of jezelf er eentje te geven!) zo halverwege februari. Toch de saaiste maand van het jaar.

DE PENCILROK WORDT EEN HOT ITEM DEZE ZOMER, LEES IK NET

Zomertrend nummer 1 lees ik net, wordt (leuk!) de pencilrok. Dat de rok trend wordt is op zich al een wonder, want als er één stiefkindje rondloopt in de modewereld dan is dat wel de rok. Ik heb nooit begrepen waarom de rok sluistuk is van een heel ontwerp programma. Te ingewikkeld, te saai, te weinig eer aan te behalen. Geen idee.
Gelukkig hebben we happyskirtt -:).
Onze pencil is natuurlijk de Hepburn, met of zonder plooitjes, gewoon een mooie slanke rok die nooit te strak mag zitten trouwens want dan krijg je ribbels rondom je middel.

Groot fan van de pencilrok zijn Michele Obama en Meghan Markle, de aanstaande bruid van Prins Harry.
En nu dus ook Prada en Gucci en straks Zara en H&M. Want zo werkt het, als de ‘dure jongens’ er mee beginnen dan volgen de grote winkelmerken alras.
Happyskirtt houdt van klassiekers zoals we weten en doet in principe niet mee aan trends (kleuren daargelaten). Maar nu met de Hepburn, onze pencil, zitten we plotseling in de trendsfeer. Grappig.

Trends komen en trends gaan. Bij happyskirtt doen we gelukkig niet aan trends. Onze pencilrok, de Hepburn is gewoon een van de vier modellen. Een echte klassieker.

Hoewel het model al sinds halverwege de vorige eeuw bestaat en dus beslist geen nieuwigheidje is.
De eerste pencilrok werd in 1954 ontworpen door Christian Dior als onderdeel van zijn zogeheten H-lijn collectie. Dior gebruikte, slim, letters om het silhouet van zijn nieuwe collecties duidelijk te maken. De A-lijn kennen we allemaal, ooit bedacht door hem en nog altijd in gebruik als het gaat om gerende rokken (de Kennedy van happyskirtt bijvoorbeeld, een echte A-lijnrok).

Pencilrok wordt trend deze zomer

Chrisian Dior, de ‘vader’ van de pencilrok. In 1954 ontwierp hij de eerste pencilrok voor zijn H-lijn collectie.

Met de letter H refereerde Dior aan een recht silhouet, het antwoord op de New Look waar hij na de oorlog beroemd mee geworden was. Smalle, ingesnoerde tailles boven wijde cirkelrokken met petticoat. De populariteit van de New Look was het antwoord op de oorlogsjaren en had natuurlijk alles te maken met de ‘booming’ economie van na de Tweede Wereldoorlog.
Het idee dat je nu meters en meters stof kon stoppen in een jurk en je er als een soort prinses bij kon lopen.

Een meer verborgen reden was: de kleding leende zich niet echt om buitenshuis met je petticoatje achter een bureau te gaan zitten of in een fabriek te gaan werken.
Zoals noodgedwongen gebeurde in de oorlog, bij gebrek aan mannen. Ook de mode gaf het signaal af dat vrouwen zich weer thuis op het aanrecht dienden te richten. Maar het tij liet zich niet keren. Vrouwen togen buitenshuis aan het werk en de ruisende rokken rond de benen werden door Dior himself naar het verleden verbannen. Hij voelde de tijdgeest enorm goed aan en zijn directe antwoord op de snel veranderende wereld van de vrouw was: de pencilrok. (Zie ook de voorloper van de pencilrok: de hobble skirt)

VASTGEBONDEN MET EEN TOUW ROND DE ENKELS: DE VOORLOPER VAN DE PENCILROK

De hobble skirt geldt als de voorloper van de pencilrok. In 1908 vroegen de gebroeders Wright (de uitvinders van het vliegtuig) een vriendin of ze mee wilde vliegen als eerste vrouwelijke luchtpassagier. Omdat ze bang waren dat haar rok in de propellor geblazen zou worden, bonden ze een touw rond de rok bij haar enkels. Foto’s van de historische vlucht werden over de hele wereld in tijdschriften en kranten gepubliceerd, er werden zelfs ansichtkaarten van gedrukt. Het duurde niet lang of de vastgebonden rok werd geadopteerd door Parijse ontwerpers. De rok werd ‘hobble skirt’ genoemd, hobble stond synoniem voor: zo nauw dat je er bijna niet in bewegen kunt. Je kon er ook alleen in lopen met kleine stappen en elegant wiegende heupen. Dat is met de huidige pencilrokken wel anders natuurlijk…

JE KANTEN ROK LEKKER BASIC MET EEN TRUI EN LAARZEN, WIE DENKT DAAR NOU AAN?

kantrok happyskirtt

De Kelly Blue Lace van happyskirtt. Als je heel goed kijkt zie je dat het geen zwart is maar diepdonkerblauw.

Kijk, hoe mooi, een rok van kant. Vaak is kant wit (bruidsjurk) of zwart (cocktailjurk) maar de kanten rok van happyskirtt is heel donkerblauw, bijna zwart.
Pas op de tweede blik zie je dat het om blauw gaat, wat het net even spannender maakt.
Kant bestaat al sinds de vijftiende eeuw. Eerst was er de ‘naaldkant’. Uit de stof werden draadjes getrokken waardoor er gaatjes ontstonden en om die gaatjes werden dan randjes geborduurd om rafeltjes te voorkomen.
Een heel werk, maar je kreeg er wel geweldig mooie kragen door, of onderrokken.
Op een gegeven moment werd er zo heftig veel draad getrokken dat er nauwelijks iets overbleef om te borduren en toen kwam iemand op het idee om het andersom te gaan doen. Een soort van ‘vlechten’ met draden. Een draad werd rond een klosje gewikkeld en al die verschillende draden op een eigen klosje, werden dan – soms vliegensvlug – om elkaar heengeslagen in een bepaald patroon. Dat werd ‘kloskant’ genoemd, of kantklossen. Sommige kantklosters konden wel met honderden klosjes tegelijk werken. De omstandigheden van de kantklosters waren heel vroeger erbarmelijk.
Omdat er met linnen garens gewerkt werd en linnen als het te droog wordt, knapt zaten de kantklosters in vochtige ruimtes, meestal kelders dus.
Heel ongezond natuurlijk.
Het is nog altijd niet duidelijk of het ambacht van kant is begonnen in Vlaanderen of in Italië. In de vijftiende eeuw waren er nauwe betrekkingen tussen Venetië en Vlaanderen. Venetiaanse schilders kwamen in Vlaanderen olieverftechnieken bestuderen en Vlaamse kunstenaars gingen naar Venetië om de schilderijen van hun collega’s te zien. Dat de kanttechniek uitgewisseld werd is zeker, maar wie de eerste was niet. Kant was in die tijd heel duur en alleen de rijken en notabelen konden het zich veroorloven.

Kantrok happyskirtt

De kanten rok van happyskirtt, de Hepburn Blue Lace met donkerblauwe laarzen en een turtletrui.

Maar vanaf het moment dat er machinaal geweven kant geproduceerd kon worden, konden veel meer mensen het zich permitteren en werd kant ‘algemeen goed’.
Toch wordt het bijna altijd nog vooral gebruikt voor feestelijke kleding, bruidsjurken en kraagjes van bloesjes. Een kanten rok lekker basic maken met laarzen en een trui, is niet meteen het eerste dat in je opkomt. Klopt als een bus.
Toch kan het geweldig leuk zijn om twee uitersten te combineren.

Probeer het maar eens, dan zie je dat het werkt.
In ieder geval leent de BLUE LACE van happyskirtt  zich er heel goed voor.

GEEN MINIROKJES, GEEN TENTJURKEN, GEEN LINDA DE MOL-KAPSEL

Als je jong bent wil je ouder lijken, als je ouder bent hoef je natuurlijk niet meteen jonger te lijken maar je wilt ook vast niet ouder lijken. Ziehier wat tips, zoals: geen minirokjes meer -:)

Het Linda de Mol-kapsel
is leuk als je jong bent maar wordt toch een beetje pathetisch als je de 40, laat staan de 50 gepasseerd bent. Schaar erin zou ik zeggen. En dat hoeft echt niet tot op stekeltjes niveau (de ouderwetse ‘rattenkop’). Schouderlang is al heel mooi, als het maar goedgeknipt is. Haar wordt in de regel dunner na je 50ste en dat is ook een reden voor die schaar. Of je moet net als Linda de Mol van het stoeien met haarstukken je hobby maken.

Een slechtzittende bh
doet erg weinig voor je figuur, om het maar eens zacht te zeggen. En dat figuur heeft extra zorg nodig bij het ‘a-gen’. Vaak is een bh te klein en te strak. Bekijk de gasten bij Pauw of Jinek maar eens. Knellende bandjes en uitpuilende randjes onder leuke shirtjes zijn geen uitzondering. Als de cup goed is (belangrijke check, ook vaak te klein) probeer dan eens een maatje groter in wijdte. Die 5 cm extra voorkomt het knellen en dus vet-bobbelen op je rug en onder je armen. En de bh zit nog lekkerder ook.

Plateau-zolen
zijn verleidelijk want je loopt comfortabel op ‘hoge hakken’. Maar of het mooi is op onze leeftijd, is een tweede. Je been verliest z’n normale verhouding en eindigt disproportioneel in een blok van een schoen. De plateau-zool kan afhankelijk van het type drie kanten opschieten. Het kan slonzig staan, heel erg tuttig of gewild jong. En geen van drieën willen we natuurlijk.

Geen minirokjes

Geen minirokjes meer, ook al kunnen de benen het misschien nog wel hebben. Rok op of over de knie, klassieke lengte, dat is mooi. Op de foto links de Monroe Shanghai Paint en rechts de Hepburn Shanghai Paint.

Tentjurken
laten je er ook uitzien als een tent. En als de jurk (of tuniek) dan ook nog oversized is, wat hij meestal is, dan is je shape volledig zoek. Je lijkt juist groter en volumineuzer, terwijl dat nou precies de bedoeling niet is. Of erger: je krijgt de baggy look die geweldig leuk staat bij jonge hippe meiden. Maar dat zijn we niet meer.  Vermijd alles wat maar in de buurt komt van een tent en ga op zoek naar gerend, heel klein beetje bloezend (mooi met een smal ceintuurtje) of licht getailleerd. Durf het aan.

Huidkleurige panties
zijn vooral geschikt voor stewardessen die niks anders aan het been mogen dan dit. Ik heb het altijd een beetje zielig gevonden voor ze. Stylisten zijn het er over eens: als iets je niet flatteert dan is het wel de vleeskleurige kous. De kleur matcht zelden met je echte kleur en er komt altijd zo’n kunstmatig glansje of laagje over je been. De panty is of te bruinig of te roze, nooit goed in ieder geval. Bloot been dus zeggen de stylisten en als het winter is, gewoon die mooie zwarte kousen van de Hema.

Minirokjes
behoren tot de verleden tijd. Van mezelf weet ik het maar al te goed. Ook al kunnen de benen het best nog wel hebben, het hoofd valt er een beetje bij uit de toon. Te korte rokjes op te late leeftijd zijn net zo pathetisch als het Linda de Mol-kapsel na je 50ste. Je valt in de kuil dat je jonger wilt lijken dan je bent en het omgekeerde is het geval. Je moet dat dragen wat je fijn vindt, natuurlijk, ongeacht je leeftijd. En waar je je lekker in voelt. Maar het is wel zo fijn als het je ook nog flatteert. Dus geen dijbeenrokjes meer, maar een rok op of over de knie. Dat is toch het mooist vinden wij van happyskirtt.com.

ZWARTE VRIJDAG KLINKT ENG MAAR ‘BLACK FRIDAY’ IS JUIST LEUK VOOR ONS

De Amerikanen zijn een ster in het bedenken van leuke dingen. Black Friday, Zwarte Vrijdag, is er een van. Het zit zo: elke vierde donderdag in november wordt Thanksgiving gevierd. Ooit begonnen in 1621, toen een groepje kolonisten hun eerste oogst binnenhaalde en daar een groot feest van maakte om God te bedanken.

Ze aten er kalkoen bij want die waren volop in het wild te vinden. En de kalkoenen waren lekker groot en vet. 

De traditie overleefde de eeuwen en nu reizen de Amerikanen van heinde en ver om op Dankjewel-Donderdag bij hun familie te zijn, Thanksgiving te vieren en kalkoen te eten. Op vrijdag hebben ze allemaal vrij om een beetje te bekomen van de dag ervoor. En wat ga je doen op zo’n vrije dag (Amerikanen hebben er niet zoveel trouwens), cadeautjes shoppen natuurlijk, alvast voor kerst. De dag na Thanksgiving wordt dan ook gezien als het begin van het seizoen van de kerstinkopen.

Om zoveel mogelijk mensen naar de winkels te lokken, worden er allerlei fantastische kortingen en aanbiedingen bedacht. 

Er wordt enorm gestunt, soms gaan winkels al om drie uur ’s ochtends open en staan mensen in lange rijen voor de deur te wachten.
In de detailhandel in het algemeen is de laatste maand van het jaar vaak erg belangrijk voor de omzet, juist vanwege kerst en (bij ons) Sinterklaas. Het is de maand waarin voorgaande verliezen soms helemaal goedgemaakt kunnen worden.

En daar komt het woord BLACK vandaan.

In de Verenigde Staten worden rode cijfers ook daadwerkelijk met rood geschreven in de boekhouding. Maak je winst dan gebruik je zwart. Vandaar de naam Black Friday, Zwarte Vrijdag, want dat is de dag dat je zwarte cijfers kunt schrijven.
Als het meezit natuurlijk.

Black Friday... zwart rokje?

Niemand verplicht je tot het dragen van een zwart rokje op Zwarte Vrijdag, ik zeker niet, maar leuk is het natuurlijk wel. Dit is de Kennedy Black Kiss van happyskirtt. A-lijn. What else!

DUS ALS IK DAT GEWETEN HAD…MAAR KOBALT BEKT ZO LEKKER MET ZWART

Monroe rok met kobaltblauw

…dan had ik misschien wel een andere kleur voor de strepen gekozen (kan met eurojersey, alle kleuren!). Hoewel, het kobalt ‘bekt’ prachtig met zwart. Dit is de Monroe Cobalt Catch zelfde stof, zelfde streep maar door het model (nonchalant met zakken) een heel andere uitstraling.