ER GING EEN LICHTJE OP IN DE BURBERRY BOARDROOM

Of all brands it is Burberry that takes the lead in the upcoming fashion revolution.

Burberry neemt als eerste de leiding in de mode revolutie die zeker komen gaat.

Dit is nieuws. Van alle grote luxe merken neemt Burberry de leiding in de komende mode revolutie. Het merk heeft aangekondigd dat ze een einde wil maken aan het tijdsgat dat er zit tussen catwalk en winkel.

From September, all of the clothes featured in Burberry’s runway shows will be available to buy immediately, instore and online, a significant departure from the conventional model in which clothes appear on catwalks four months before they go on sale, zo maakte Burberry  bekend in diverse Engelse kranten.

Dat is een hele grote stap de goeie kant op. En dat voor een merk dat al bestaat sinds 1856 en dat op zich helemaal niet uitblinkt in enorme vooruitstrevendheid. En dan nu de complete mode industrie opschudden.

Er ging kennelijk een lichtje aan in de Burberry boardroom.

De Runway Show is namelijk niet: je kunt krijgen wat je ziet. De Runway Show is vooral: je ziet wat je niet kunt krijgen. En ik praat hier niet over geld of wat het kost. Hoewel, Burberry is extreem duur. Doelbewust. Er zijn altijd ‘gekken’ die het willen betalen zullen ze daar wel denken, lees ook Waarom Designerkleren Zo Verschrikkelijk Duur zijn.
Ik heb het over de fysieke verschijning van de jurk, broek, trui in de winkel natuurlijk.
Er komt een dag dat de catwalk in ‘realtime’ gaat leven.

Nieuwe collectie, morgen in de winkel. En niet maanden later. 

De boel wordt nu wakker geschud door Burberry. Maar mijn water vertelt mij dat de rest vroeg of laat volgt. Wel jammer voor de grote copycat ketens als Zara en H&M. Nu gaan hun ontwerpers direct aan de slag als de mode-weken in Parijs, Milaan, Londen achter de rug zijn. Ze kopiëren en tekenen zich rot, de productielijnen worden gestart en de ‘eigen’ collecties liggen op tijd in de winkel voor het nieuwe seizoen. En wijken niet af van de grote mode ontwerpers die de maat slaan als het gaat om lengte, silhouet, randje of kantje. Hoe dat dan moet straks.

Het Burberry lichtje mag ook aangaan voor tijdschriften.

Als de bladen met hun beroemde September Issue komen, zijn wij allang op de hoogte van alle ‘nieuwtjes’. Maanden eerder eigenlijk al. Gewoon door wat rond te googelen of even naar voque.com te gaan.

Er ging een tweede lichtje aan in de Burberry-boardroom: stop met die 4 collecties per jaar, keer terug naar de goeie oude gewoonte van 2 seizoenen.
Twee seizoenen.
Zomer, winter.
Eindelijk begint iemand het te begrijpen.

DE MALLE SCHOENEN VAN PEPERDURE DESIGNERS

From left to right: Red Light District; The Shark Tooth; My new job is in the circus.

Van links naar rechts: Red Light District; De haaientand; Mijn nieuwe baan is in het circus.

A shoe is an item of footwear intended to protect and comfort the human foot while doing various activities (wikipedia.com).
Precies, dat is de core business van de schoen.
A shoe is an outer covering for your foot that usually has a stiff bottom part called a sole with a thicker part called a heel attached to it and an upper part that covers part or all of the top of your foot (merriam-webster.com).

Geen twijfel mogelijk, dat is exact waar een schoen toe dient.

From left to right: Hobbling Horror; Me and my sewing kit; The orthopedic surgeon lives next door.

Van links naar rechts: Horrorvoet; Ik en mijn naaidoosje; De buurman is gelukkig orthopedisch chirurg.

De oudste schoen (tot nu toe) is ontdekt in een woestijngrot in Oregon. In een grot bij Fort Rock werden ‘sandalen’ gevonden uit ongeveer 7500 voor Christus. De sandalen waren gemaakt van alsem (een plant) en behoorlijk hip als je het mij vraagt.

De volgende oude schoen werd gevonden in Armenië. Dit was een soort sneaker, van leer, die dichtgebonden werd met een leren koordje. Een antieke veterschoen zeg maar.
Handgemaakt, zeker weten duurzaam en dat allemaal 5500 jaar geleden.

Die schoenen waren hun tijd ver voor uit.

From left to right: The Powder Puff; 6-year sentence; No one will steal my shoe.

Van links naar rechts: Het poederdonsje; Veroordeeld tot 6 jaar; Niemand kan mijn schoenen stelen.

We weten waar deze schoenen uiteindelijk geland zijn: de markt voor schoeisel is een x keer biljoenen industrie geworden tegenwoordig. Niemand van ons wil natuurlijk op blote voeten lopen.
Maar de schoen die een fashion victim is geworden, is natuurlijk heel andere koek.
De handschoen van onze voet is uit haar comfort zone gekropen, letterlijk, en duikt nu op bij alle grote designers.

From left to right: My new job is in the circus 2; Let's shuffleboard; Does it bite?

Van links naar rechts: Mijn nieuwe baan is in het circus 2; Vanavond gaan we sjoelen; Bijt het?

Arme designers! Nu ook al gedwongen om minimaal twee keer per jaar een collectie hakken, laarzen, sneakers, sandalen en ga maar door, te ontwerpen.

Niet zo gek dat ze opdrogen en met de raarste onderzetsels komen. Malle schoenen gewoon!

Je mag hopen dat je buurman orthopedische chirurg is van beroep. Kun je met je kapotte voeten in ieder geval nog ergens terecht.

PAARS WAS VROEGER ON-BE-TAAL-BAAR

Purper, de intrigerende combinatie van rood en blauw, was ooit onbetaalbaar. Zo onbetaalbaar dat alleen keizers, koninginnen (Elizabeth I van Engeland!) en andere zeer rijke hoogwaardigheidsbekleders het zich konden permitteren.

Het centrum van de handel (we praten nu over 1900 jaar voor Christus) in purper, of beter, daar waar purper ingeverfd werd, bevond zich in de oude Phoenisische stad Tyre. Tyre ligt vandaag de dag in Libanon. De kleur kwam van een heel zeldzaam weekdiertje dat alleen maar gevonden werd in de Middellandse Zee bij Tyre.
Meer dan 9000 (!) weekdiertjes waren er nodig om één gram van de pure verfstof te krijgen.
Nauwelijks genoeg om een Romeinse toga mee in te verven.

Classic skirts in purple

Paars. Prachtig, oogstrelend, stralend paars. Gelukkig kunnen we het ons nu permitteren (dat was vroeger wel anders!).

De extreem dure kleur (een sjaal gemaakt van Tyrische purperen zijde, kostte haar eigen gewicht in goud) was alleen bestemd voor machtige en rijke personen. Romeinse magistraten, de heersers van het Byzantijnse rijk, later de Rooms Katholieke bisschoppen; hun toga’s waren van purper. In de tijd van Elizabeth I (1558 – 1603) bestond er in Engeland een ‘weelde wet’ die precies voorschreef welke kleur, stof en kleding je wel en niet mocht dragen als je bij een bepaalde klasse hoorde. Niemand anders dan de koningin en haar naaste familieleden mochten zich vertonen in de kleur purper.

De kleur werd toegankelijk en betaalbaar in de negentiende eeuw dank zij een 18-jaar oude Engelse jongen die scheikunde studeerde. Hij probeerde kunstmatige kinine, een anti-malaria medicijn, te maken en creëerde per ongeluk een synthetisch iets dat de kleur paars had. Vervolgens ontdekte hij dat de paarse substantie gebruikt kon worden om stoffen te verven. Hij patenteerde zijn uitvinding en begon het te produceren (en werd heel rijk).

Dat was het einde van het monopoly van de rijke klasse op de kleur purper.

paars

De Kelly Purple Crèpe en de Hepburn Purple Crèpe. Vroeger zou zo’n rok onbetaalbaar zijn geweest.

Je hebt veel verschillende soorten paars. Paars is tenslotte een combinatie van blauw en rood en afhankelijk van de samenstelling neigt het ene paars meer naar blauw, en het andere paars meer naar rood.
Persoonlijk hou ik vooral van paars met de blauwe ondertoon. Zoals de Kelly en Hepburn Purple Crèpe, een mooie diepe kleur paars. Wit bloesje erop, prachtig!

“JACQUARD IS GEEN PRINT, DOE JE HUISWERK MEISJES”

Beautiful jacquard from the fabric supplier in Bologna for happyskirtt. At the top: the Black Blossom. In the middle: the Yellow Jacq. At the bottom: the Green Jacq. The Kelly Yellow Jack is available now. The Kelly Black Blossom, the Hepburn and Monroe Green Jacq in 2 weeks time.

Prachtige jacquard voor happyskirtt, van de stoffenleverancier in Bologna. Bovenaan: de Blossom Blush. In het midden: de Yellow Jacq. Onderaan: de Green Jacq. Prachtige rokken, die altijd mooi blijven.

In de negentiende eeuw erfde de zoon van een Franse wever twee weefgetouwen van zijn vader. Hij was zelf eigenlijk helemaal geen ‘wever’, in ieder geval geen goeie. De weefgetouwen waren vijftig jaar oud en toe aan reparatie. Daar besteedde hij zijn tijd liever aan.

En tijdens al dat geknutsel vond hij iets heel bijzonders uit: een weefgetouw dat repetitieve patronen kon produceren. Waarmee het eerste volautomatische weefgetouw geboren was. Hij presenteerde zijn uitvinding op een beurs in Parijs en de wereld van de stoffen zou nooit meer dezelfde zijn. Van Napoleon kreeg de uitvinder het kruis van het Legioen van Eer, er werd een standbeeld voor hem opgericht en hij ontving royalties voor elke verkochte machine. In 1806 werd het weefgetouw vrij verklaard en als beloning kreeg de uitvinder een pensioen.
Joseph Marie Jacquard stierf in 1834.
Zijn erfenis aan ons: ontelbaar veel geweven dessins.

Herinner je je Lidewij Edelkoort nog, de trendwatcher die het einde van ‘de mode’ verkondigde?
Ze is niet erg te spreken over de kennis van moderedacteuren.
“In grote tijdschriften als Vogue of Marie-Claire zien we triomfantelijke verhalen over de terugkeer van prints”, merkt ze op. “Gaan jullie nou je huiswerk eens doen meisjes, stop met schrijven over prints als je in feite jacquard bedoelt”.
Jacquard.
Genoemd naar de vader, de uitvinder van het vol automatische weefgetouw.
Natuurlijk is jacquard geweven, en niet gedrukt.

Maar mocht je twijfelen, want soms is het verschil moeilijk te zien, kijk even aan de binnenkant.
Zie je het verschil?
En zie je trouwens ook hoe mooi de binnenkant kan zijn?
Bijna net zo mooi als de buitenkant.

EN DAN ZIE IK VANUIT MIJN OOGHOEK EEN WITTE STOF MET ZWARTE STIPPEN

Je ruikt mandarijn met een vleugje kaneel en opeens sta je in de grote vierkante keuken van je grootmoeder. Je ziet haar aan het aanrecht, ze kneedt deeg. Je hoort haar stem, ze draait zich naar je toe, lacht en geeft je een klein hapje van het roomkleurige deeg. Het smaakt geweldig. De herinnering is sterk, levendig, alsof het gisteren plaats vond. Dát is wat geur soms met je doet. Het kan je terug brengen naar een plek die ergens diep verborgen ligt in je herinnering.

Hoe kan dat? Wat is hier het geheim?

I see my young beautiful mother standing on the deck of a military ship. She is wearing a white summer dress with black dots. She laughs, she is happy.

Ik zie mijn jonge, mooie moeder op het dek van een marineschip. Is het een receptie? Het is in ieder geval warm. Ze draagt een witte zomerjurk met zwarte noppen. Ze lacht, ze is vrolijk.

Ik ben geen hersenwetenschapper, dus we doen de verklaring even vanuit een notendop: dat wat er in je neus voor zorgt dat je kunt ruiken (de olfactory bulb), heeft een directe connectie met twee plekken in je hersenen die zowel emotie als herinnering oproepen. Daarom kan een bepaalde geur een herinnering losweken die verbonden is met die geur.

Een foto, geluid of aanraking zullen de ‘memory box’ nooit op deze manier openen want deze drie zitten op een andere plek in je hoofd.

En hier heb ik een vraag. Kom maar mee.

Ik zit aan een tafel in een Italiaans kantoor. De tafel is bedekt met stoffen. Vanuit mijn ooghoek zie ik een prachtige roomwitte stof met zwarte noppen. En ik krijg een schok. De tafel verdwijnt. Ik zie mijn jonge, mooie moeder op een dek staan van een marineschip. Lachende mannen in witte uniformen met glazen in de hand. Een receptie? Het is warm. Mijn moeder draagt een witte zomerjurk met zwarte noppen. Ze lacht, ze is vrolijk.

Dat is mijn stof, wijs ik naar de zwarte stip.
En ik koop er meters en meters van. De experts waarschuwen me dat wit, zwarte stip of niet, een moeilijke kleur is om te verkopen.

Kan best waar zijn, maar het is onmogelijk om mijn moeder te weerstaan, daar op dat dek van dat marineschip. Haar jurk, haar vrolijkheid. Het is lang geleden, maar toch moet dat beeld zich in mijn kinderhoofd hebben genesteld.

En de olfactory bulb was niet eens getriggerd door een geur.
Hoe dat dan kan.

UITVERKOOP, WAAR LATEN ZE EIGENLIJK DE RESTJES VAN DE RESTJES?

Ik kom net terug van mijn favoriete warenhuis in Amsterdam, de Bijenkorf (waar steeds meer verkoopsters Chinees blijken te spreken, of Russisch) en dit is de score: Theory broek 50% korting. Hugo Boss mannenshirt 30%, mouwloze zomerjurk Filippa K 40% (ik mag geen rokjes kopen, vandaar). Savings rond de 230 euro.

Ik ben blij met mijn nieuwe aanwinsten. Dit was een hele gezonde dag voor mijn portemonnee.

Uitverkoop kan zeer genezend werken. Toch?! 

uitverkoop

Uitverkoop, het begint al voor dat het seizoen goed en wel begonnen is.

Ik weet niet zeker of de uitverkoop zo genezend is voor de mode industrie als zodanig. Het is een noodzakelijk kwaad dat ze zelf heeft gecreëerd. Nieuwe collecties 4, 6 of soms zelfs 8 keer per jaar (zie ook: Waarom wel Slow Food en geen Slow Fashion). Geen wonder dat de uitverkoop een onverbrekelijk onderdeel vormt van de mode business. Je kunt een glas alleen vullen als het leeg is. Geen verschil met winkels en legplanken. De enorme haast in de productie dicteert het ritme van de winkels en dus de seizoenen. En inmiddels is het lente in de winter en herfst in de zomer. De immense volumes moeten vervangen worden, eerder, sneller. En waar laten ze nou toch de restjes van de restjes?

Een ding is duidelijk, mijn favoriete warenhuis moet in staat zijn hele mooie marges voor zichzelf te bedingen. De helft van het jaar dikke vette prijs reducties, de Drie Dwaze Dagen (waar ze inmiddels mee gestopt zijn, paste niet meer bij het Chinese en Russische publiek), en tussendoor een heleboel speciale discounts met speciale invalshoeken. Moederdag, Vaderdag, Vrouwendag, noem maar op.

De uitverkoop moet al in het achterhoofd van de inkopers zitten als ze hun prijzen onderhandelen bij de wholesale.

Wel.

Tijd voor een bekentenis. Toen ik het businessplan van happyskirtt schreef, was ik duidelijk over GEEN uitverkoop. Nooit. Waarom zou je je prachtige rokken ver beneden de prijs verkopen? Waarom zou je uitverkoop houden als je niet achterna gezeten wordt door de verzengende hitte van steeds maar nieuwe collecties?  Een happyskirtt tenslotte is klassiek, tijdloos. Nooit uit de mode. En als je een webshop bent…nieuwe klanten zien al je rokken voor de eerste keer.

Dat is het goeie nieuws.

Zo, duidelijk. Geen sale. Geen discounts. Maar soms springt de werkelijkheid op je rug. Als de uitverkoop begint krijg je wel 8 nieuwsbrieven achter elkaar met sale, top sale, 30% off, 50% off, Discount Droom, De Uitverkoop Is Begonnen, Prijs Pakker, 24 uur Afgeprijsd (met een tikkende klok). Sale,Sale, Sale…
En als de hele wereld aan de ‘sale’ is, dan kopen mensen ook alleen maar sale.
Moet happyskirtt dan toch maar mee doen? Soms moet je je hoofd buigen voor de werkelijkheid. En zelf hou ik er ook van natuurlijk, korting op een jas waar ik al een seizoen lang op aas.

Maar toch, en toch…
Korting geven aan vaste klanten, eerlijkgezegd denk ik dat ik dat veel leuker vind.
Of een Outlett starten (met twee t’s). Misschien is dat een nog beter idee.

HET BROOD DIEET

Opeens, uit het niets, zie ik overal het woord superfood verschijnen. Superfood. Mijn ijsje smaakt super en het is food, maar je weet natuurlijk meteen dat dát niet bedoeld wordt met superfood. Superfood is voedsel dat je gezond houdt, in shape en misschien zelfs wel gelukkig (dat laatste geldt ook best voor mijn ijsje trouwens). Het zit vol met vitamines, mineralen, vezels, antioxidanten (zittten inmiddels ook in allerlei crèmes) en phytonutrients, wat dat ook moge zijn. Zwarte bessen, quinoa (kenden we dat 5 jaar geleden eigenlijk al??), bietjes en granaatappels behoren tot de familie. Zalm met z’n omega 3 ook en goed nieuws! cacao.

De hype is een groente-fruit smoothie als ontbijt, een quinoa salade voor lunch, vette vis of bonen voor het diner en oh wat erg, GEEN pasta, GEEN rijst, GEEN brood.

My ice cream tastes super and it is food, but for sure it is not superfood.

Mijn ijsje smaakt super en het is food, maar het is beslist geen superfood.

Op dit moment verblijf ik in een prachtige villa op Bali in het beeldschone noorden dat nog authentiek is en niet door tourisme verpest. Hier op Bali draait alles om rijst. Rijst is de molecule van het leven, zou je kunnen zeggen. Het wordt geofferd aan de goden die het weer genereus aan de bewoners teruggeven via oogverblindende groene sawah’s. Hoe ga je de superfood trend uitleggen aan de Balinese bevolking? Geen rijst?

Villa Bali Breeze in Lovina www.villa-on-bali.com

Op Bali is rijst de ‘molecule van het leven’. Het wordt geofferd aan de goden en het komt terug op oogverblindend groene sawahs. De foto is genomen in de enorme tropische tuin van Villa Bali Breeze, een droom van een huis in het onbedorven noorden van Bali.

Als het om diëten gaat, zijn we oud genoeg om te weten dat hypes komen en gaan. Gaan en komen.

Toen ik redacteur was van Libelle (nog voor ik er hoofdredacteur van werd), hadden we elke maand het woord DIEET groot op de cover. Want diëten verkochten. Het woord alleen al was voldoende. Maar als er NIEUW voor gezet werd, dan rezen de verkopen de pan uit. NIEUW DIEET, het sleutelwoord. Dus brainstormden we elke maand voor een invalshoek dat een nieuw dieet moest opleveren. Het Boerenkool-Dieet in de winter. Het Bikini-Dieet in de zomer. Dat werk.
Op een dag vonden we het meest perfecte dieet uit dat er bestond.

Het BROOD DIEET.

Ik kan me niet meer precies herinneren hoe we eraan kwamen maar het zal zeker te maken hebben met het feit dat we brood zo lekker vonden. Dikke sneden, donkerbruin brood. De superfoodies zullen nu wel huiveren maar in die tijd werd alleen wit brood ongezond geacht. Het dieet zelf was zo simpel als wat. En goedkoop!

Day 1: bread only, whole-grain, naked, no limitations. Sense of hunger? Hop slice of bread.

Het brood dieet. Dag 1: Alleen brood, volkoren, zoveel als je wilt, zo vaak als je wilt. Dag 2: Alles waar je zin in hebt, alles.

Dag 1: Brood, alleen brood, zoveel als je wilt. Niks erop uiteraard. Thee, zwarte koffie, water. Hongergevoel? Hup snee brood erin. Volkorenbrood dat wel.
Dag 2: Groen licht voor alles waar je zin in hebt. Alles? Ja alles.
Dag 3: Brood.
Dag 4: Groen licht. Etc.
En het werkte.
Het dieet werkte!

Het werd een hype. Een broodgolf spoelde over het land. Bakkerijen raakten uitverkocht. De totale broodverkopen, landelijk gemeten verdubbelden. Wij konden onze ogen niet geloven. En opeens was het over. De hype was voorbij.

Mocht je denken, mm, pondje hier, kilootje daar, probeer het brooddieet. Kost je niks. Van happyskirtt hoeft het overigens helemaal niet want happyskirtt discrimineert grote maten niet. Gelukkig.

WEBSHOP TIPS UIT HET LEVEN GEGREPEN (VOOR HET GEVAL JE ER ZELF EENTJE WIL BEGINNEN)

Mocht je overwegen om een webshop te beginnen, blijf dan even aan de lijn. Want ik heb tips voor je, uit het leven gegrepen zeg maar.

Webshop tips 1: Val niet in de kuil dat Sociale Media als marketing instrument voldoende is. Want dat is het niet. Ouderwets adverteren om je product te pushen is onvermijdelijk. Het kost meer, dat klopt. Hou dus een oogje op je budget. Maar online adverteren is lang zo duur niet als adverteren in print. Het goeie nieuws over Google is ook dat je alleen betaalt voor de klik en niet voor de advertentie als zodanig.

Webshop tips 2: Het kost tijd om vertrouwen op te bouwen. Waarom zouden klanten een product kopen van een onbekend merk via een onbekende webshop? Omdat ze het product mooi of leuk vinden natuurlijk. Maar als die eerste aankoop een teleurstelling wordt, dan ben jij voor eeuwig die klant kwijt. Wat je belooft moet dus voor 100% zijn waar zijn. Kleur, afmetingen, beschrijving, kwaliteit, 100%. Als dat het geval is, dan komen ze terug. Hopelijk.

Webshop tips 3: Als een klant ontevreden is, doe dan alles (alles) om de relatie te herstellen. Stop al je pogingen in customer care, of te wel klantenservice. En doe dit zelf. Het kost ontzettend veel tijd, maar je leert je klant er wel door kennen en de klant kennen is goud voor je business. Voor de klant is het trouwens ook fijn en betrouwbaar om te weten wie er achter de webshop zit. Het merk krijgt een gezicht, het product een menselijke achtergrond, het vertrouwen groeit.

Webshop tips 4: Als je niet gezegend bent met deze speciale karaktereigenschap, leer het aan, of fake het: wees geduldig. Problemen met de site, het systeem, de betalingen, de leveranciers…adem in, adem uit. Het komt altijd goed, als je maar ferm, doortastend én geduldig bent.

Dat eerste jaar komt er zoveel op je af, ondenkbaar dat alles in jaar 1 op rolletjes loopt. Maar het goeie nieuws is dat jaar 1 verdwijnt in jaar 2 en jaar 2 wordt vanzelf jaar 3.
Als je dat derde jaar bereikt hebt, dan mag je jezelf de hand schudden.

Het is je gelukt!

 

DELFTS BLAUW IS HEEL HOLLANDS, MAAR OF DAT OOK ECHT ZO IS…

Vandaag doen we een quiz. Ga er maar even voor zitten.

Vraag 1: Wat is de nationale bloem in Nederland?
Goed zo! De tulp

Vraag 2: Wat is de nationale kleur in Nederland?
Die is helemaal niet moeilijk. Denk aan het Nederlandse Voetbalteam, aan het Huis van…
Oranje ja, ook goed.

Vraag 3: Wat is het meest populaire aardewerk, beroemd over de hele wereld, dat komt uit een stadje dat delft heet?
Perfect! Delfts Blauw.

Vraag 4: Wat hebben ze alledrie gemeen?
ANTWOORD: ALLEDRIE ZIJN ZE OPGEPIKT UIT HET BUITENLAND

A typical Dutch picture: orange tulips in the famous Delft Blue tulip vase. Tulips originally come from Turkey, the Delft Blue earthenware is an imitation of the Chinese porcelain from the Ming period.

Een typisch Hollands plaatje: oranje tulpen in de beroemde Delfts Blauwe tulpenvaas. De tulp komt oorspronkelijk uit Turkije, Delfts Blauw is een imitatie van het Chinese porselein uit de Ming periode.

Skirts inspired by the beautiful color and ornaments of the Delft Blue earthenware: the Kelly Delft Blue, the Hepburn Delft Blue and the Monroe Delft Blue of happyskirtt.

Rokken geïnspireerd op kleur en ornamenten van het Hollandse Delfts Blauw: het Delfts Blauw van happyskirtt.

De tulp is van origine een Turkse bloem. Het woord tulp komt van tulipa, wat tulband betekent in het Latijn.

De paleistuinen van een rijke sultan (we schrijven 1550) stond vol prachtige tulpen en als de sultan, Suleyman heette hij, een goeie bui had gaf hij een paar bollen weg aan zijn gasten. Een van die gasten nam de tulp mee naar Nederland, en daar werd de bloem geplant in een universiteitstuin, het begin van de opmars van de tulp in Nederland.
Er ontstond een enorme windhandel in tulpenbollen. Tijdens de Gouden Eeuw betaalde je voor een bepaalde tulp 10.000 gulden per bol. Net zoveel als een Amsterdams grachtenhuis kostte. Sommigen werden extreem rijk van de Tulpomania, maar toen de zeepbel uit elkaar spatte bleven er voornamelijk berooide verliezers achter.

De naam Oranje kent zijn oorsprong in Frankrijk. Een prinsdom, genoemd naar de stad Orange in het zuiden van Frankrijk vormde in 1544 de basis voor het Nederlandse Huis van Oranje. Een huwelijk hier, een erfenis daar, gebrek aan nageslacht, wat sterfgevallen en een paar oorlogen staan aan de wortels van de indrukwekkende stamboom die de familie Oranje rijk is.
Dus de kleur die we op ons hoofd zetten als er een nationaal feestje te vieren is, of het nu om de koning gaat of om voetbal, is geboren in Frankrijk.

Het wereldberoemde Delfts Blauw komt oorspronkelijk uit China. Het is een succesvolle imitatie van Chinees porselein uit de Ming-dynastie. Het Chinese porselein werd mee naar huis genomen door de VOC en werd zo populair dat de Hollandse pottenbakkers vreesden dat hun business er aan zou gaan. Om dat te voorkomen begonnen ze het Chinese porselein te kopiëren, de kopie werd gemaakt van aardewerk waardoor het stukken goedkoper was dan het Chinese origineel. Zo kon iedereen het zich permitteren.
Omdat het Chinese porselein blauw was en de pottenbakers in Delft zaten, werd het aardewerk Delfts Blauw genoemd. Nooit geëvenaard en nog altijd immens populair.

Een van de mooiste collecties Delfts Blauw vind je in het Rijks Museum in Amsterdam trouwens.

Als je nou gasten hebt uit het buitenland en je neemt ze mee naar een souvenirshop dan kun je het treffen:
tulpen in de kleur oranje in een Delfts Blauwe vaas.
Heb je ze alledrie bij elkaar, een echt Hollands souveniertje.

DE AURALEZER HAD IETS HEEL BELANGRIJKS TE ZEGGEN: DRAAG NOOIT GROEN

Spring/Somer 2015. Green is the color of this season.

Hier is mijn geheimpje.

Ooit heb ik een Aura-Lezer bezocht. Niet zomaar een auralezer, nee, de man was de Ziener van Den Haag. Hij was aanbevolen door een zeer serieuze redactrice die al haar vrije tijd besteedde aan astrologie, aura’s, tarot, de betekenis van stenen en nog veel meer zaken waar ik nog nooit van had gehoord. Ze was bij de Ziener geweest en helemaal ondersteboven van hem.

Hij had haar chakra’s gelezen alsof het het alfabet betrof.

Ik was nieuwsgierig dus nam ik de trein naar Den Haag.

Gezeten in een grote, paarse stoel, omringd door de geur van wierook, zat hij ernstig en geconcentreerd te wezen. Zware zilveren ringen om zijn vingers, zwarte krullen, dwalende ogen die geen enkel moment in die van mij bleven hangen. Ik kon dus niet zien of er wijsheid in huisde. Hij praatte wel plat Haags.

Eerst moest er betaald worden. Ik gaf hem het afgesproken bedrag, in cash, en whoops zonder enige aankondiging vooraf begon hij aan de sessie. De Haagse tongval maakte abrupt plaats voor ABN.

Ik was kennelijk niet moeilijk te lezen want hij was binnen een uur met me klaar. 

Heel lang geleden was ik een abt die de baas was over een groot klooster in Engeland. Ik was streng maar rechtvaardig voor mijn monniken en ik las heel veel. Tot het klooster in brand vloog en ik stierf in de vlammen.
Er bleek veel oranje in mijn aura te zitten. Dat had niets van doen met de ramp in het klooster gelukkig. De kleur duidde op een stabiel, onafhankelijk persoon. Dat was natuurlijk geen vervelend nieuws.

Er was wel iets heel belangrijks dat hij me ging vertellen. En wel nú.

VERMIJDT GROEN.

Not afraid of green: Marylin Monroe, Grace Kelly and Audrey Hepburn. Green is an Icon Color too.

Vermijdt groen? Wat bedoelt u? Niet meer wandelen in een park (alsof ik dat zo vaak doe)? Mijn ogen dichtdoen als ik in de tuin ben? Ook een Ziener zou moeten weten dat een groot deel van ieders leven zich afspeelt met groen in de buurt. Waar moet ik me voortaan verstoppen?
Oh, u bedoelt geen groen DRAGEN.
Ja, dat is wat ik bedoel. Draag GEEN groen. Als je ooit je doelen wilt bereiken, dan hou je groen uit je buurt.

Groen en jij zijn vijanden van elkaar. 

Okay, een kleur advies krijgen van de Ziener was nou niet direct mijn bedoeling. Beetje duur ook. Hoewel, zolang ik niet toe treedt tot het leger is het geen probleem om groen als vijand te hebben.

Maar groen is een prachtige kleur! Het wordt geassocieerd met harmonie, natuur, lente, hoop (en jaloezie helaas). En kijk voor de aardigheid eens naar de verschillende groenen die er zijn. Citroengroen, grasgroen, mosgroen, mintgroen, oceaangroen, appelgroen, olijfgroen…
Wat een onzin dat je geen groen zou mogen dragen. Sterker nog, dat groen je lot zou gaan bepalen.

Ben je daarvoor volwassen geworden?!

Gewoon aantrekken die rok, er is een prachtige groene happyskirtt.

Dit ben ik  in mijn groene happyskirtt, de Monroe Summer Sea. Op het strand in Zuid Afrika, lak aan de auralezer, inderdaad!