KOM OP STELLA, WRIJF JE OGEN UIT

Zo dus daarom worden ze hangers genoemd. Hoe sarcastisch is dat. Wij gebruiken een hanger om onze kleren op te hangen. Ontwerpers doen hetzelfde, het enige verschil is dat hún hangers benen hebben. Maar dat is omdat ze op de catwalk moeten kunnen lopen, natuurlijk. Ik zou een hartaanval krijgen als mijn hangers uit de kledingkast ontsnappen en mijn slaapkamer binnen marcheren als een broodmagere troep soldaten.

Maar dat ben ik.

Ontwerpers krijg je niet zo snel bang. Zij krijgen waarschijnlijk juist een hartaanval als ze teveel rondingen zien op de catwalk. Want dat is wat ik begrepen heb: ronde boezems en billen leiden jou en mij af van waar het werkelijk om draait: namelijk de kleding. En om die kleding in detail te kunnen zien, moet het model dat erin zit onzichtbaar zijn.

En wanneer ben je onzichtbaar? Precies.

Als je maatje zero hebt of minder. De modellen worden beslist niet gekozen voor hun sex appeal. En wat de ontwerpers betreft, het zou kunnen dat ze niet eens meer zien hoe dun hun mannequins zijn.

Stella Mcartney poste een tijdje geleden een foto van een van haar catwalk modellen op Instagram. Het meisje: een angstaanjagend geraamte. Het bijschrift: “Wat fantastisch gedragen! X Stella”. McCartney zag het meisje in het shirt totaal niet, ze zag alleen haar eigen kledingstuk. Het meisje was de kapstok, niks meer. 

De foto, ‘een misleidende snapshot van de backstage’ werd er heel snel afgehaald nadat er een storm van negatief protest was opgestoken.

Kom op Stella, wrijf je ogen uit.
We willen niet dat onze kleren gemaakt worden in erbarmelijke omstandigheden door kleine handjes. Maar we willen ze ook niet zien op wandelende geraamtes en kleerhangers.